Afghaanse gastvrijheid

Op 4 april waren we uitgenodigd voor de lunch in het Police SubStation 2.
In de keuken van het bureau was men druk doende de gebruikelijke Afghaanse maaltijd van Kabili Palau en Kebabs klaar te maken. De kok en zijn assistent waren trots op hun prestatie.

Zoals gebruikelijk zaten we op de grond van het kantoor van de commandant van het PSS om de maaltijd gezamenlijk te gebruiken.

Na de maaltijd, bij het afscheid, werden kadotjes uitgewisseld.

Voor mij had de commandant een echt Afghaans handgeknoopt tapijtje met daarin een kaart van Afghanistan geweven.

De Afghanen zijn zo gastvrij en zo gul ! Kunnen we een voorbeeld aan nemen.

Chopper ride

Gisteren met de Amerikanen mee gevlogen naar een Shura in het dorpje Tash Gozar  nabij de grens met Tajikistan.
Ook hier is het een beetje Inshallah Airways.
Het airtransport kwam uren te laat maar ja dan heb je wel wat.
Militaire helikopters vliegen bijna altijd in paartjes. Dus ook gisteren. Dat is voor de veiligheid.
Dit keer was het een Blackhawk gunship en een Chinook.

Op de heenweg zat ik in de Blackhawk.

En op de terugweg in de Chinook.

Dit deel van het land is de provisiekast van Afghanistan. Nu zie je hoe groen het hier kan zijn (als er voldoende water is gevallen).
De dorpen liggen er vredig bij.

Ploegen

Een mooi beeld !
Het is voorjaar, de velden worden al groener.
Men is heel blij met alle sneeuw en regen die is gevallen.

Onderweg naar de Verkeerspolitie, die een compound hebben net buiten de stad Kunduz, zag ik deze boeren hun veld ploegen. Geen leidsels aan de ossen en een houten ploeg. Ik denk niet dat deze ploeg de laatste twee duizend jaar veranderd is.

De Afghanen rekenen op een goede oogst dit jaar. En ik wens het ze van harte toe.

Tuc Tuc in Kunduz

Eerder heb ik al iets geschreven over de Tuc Tuc.
Het blijven boeiende en veelzijdige voertuigjes.
Ze vervullen een belangrijke rol bij het openbaar vervoer en vaak zijn ze propvol.

De andere weggebruikers zijn niet altijd even enthousiast want de kleine karretjes rijden met een rotvaart overal rond en de bestuurder kijkt niet echt altijd of de weg vrij is !

Hoe klein de Tuc Tuc ook mag zijn, alles past er in. En als het niet anders kan past het erop !

Deze mensen hebben net een tapijtje gekocht.

Natuurlijk zijn ze niet al te stabiel op slechts drie wielen.
Maar "elk nadeel heb z'n voordeel".
Dus als je snel een reparatie moet doen hoef je ook niet naar een garage met een brug te gaan. Je zoekt gewoon een billboard op en kantelt je Tuc Tuc en klaar is Kees.

Sterren lunch in Kunduz Basiliek

Gisteren, 2 april, als echte verrassing kregen we een heus Michelinsterren menu voorgeschoteld.
Speciaal voor de gelegenheid was Chefkok/eigenaar Rik Jansma van het restaurant Basiliek uit Harderwijk naar Kunduz gekomen om ons deze bijzondere maaltijd voor te schotelen. Ons in dit geval was, alle Nederlandse militairen van de PTG 2 en de EUPOL-lers. Bij elkaar toch gauw zo'n 400 mensen.

het voorgerecht:

het tussengerecht:

de hoofdschotel:

het toetje:

de bonbons toe:

De crew onder leiding van Rik Jansma:

Een fantastisch gebaar van Rik Jansma. Misschien dat een aantal van ons, na terugkeer in vaderland, met ons thuisfront ook maar eens naar Harderwijk moeten gaan.
Rik van de Basiliek, heel hartelijk bedankt !

Voorjaar

Het voorjaar begint nu echt. Ook in de winter zijn er veel mensen op straat geweest maar nu helemaal.

De Pooh Beertjes zijn op ! Het wordt tijd dat ik weer op verlof ga om nieuwe Pooh's in te slaan.
Er zijn zo veel kinderen hier in Kunduz ... maar er is nog veel te doen voor het welzijn van de Afghaanse kinderen. 20% van de Afghaanse kinderen sterft voor ze 5 jaar oud zijn.
1 op de 7 kinderen sterft in het eerste levensjaar. Toch is de jaarlijkse bevolkingstoename hoog.

Maar laten we vrolijk zijn. Door het voorjaarsweer is het zo nu en dan helder genoeg om de prachtige bergen te zien die ons omringen. Vaak zijn de bergen door opwaaiend stof niet te zien en lijkt er een mist te hangen maar gisteravond was het uitzicht fraai.
De voetheuvels worden groen en in de achtergrond zie je de uitlopers van de Hindoekoesj.

De hoogste berg van Afghanistan is de Noshaq die maar liefst 7492 meter hoog is.

Spinzar 2

De Spinzar fabriek blijft mij boeien.
Spin-Zar betekent wit goud. Duidelijk wordt daarmee de witte katoen pluisbol bedoeld.
Voor zover ik kan nagaan werd het bedrijf in 1936 door een aantal katoen handelaren opgezet en kwam het later in staats handen.

Het goed lopende bedrijf was mede de motor achter de economische ontwikkeling van de provincie Kunduz die zich ontwikkelde tot een van de meest welvarende provincies waar ook een relatief hoog percentage van de bevolking geletterd is.

Een van de innovaties was de aanleg van een vacuum systeem dat de katoen bollen vanuit dit magazijn naar de 'ginning' machines blaast/zuigt. Helaas liggen de pijpen nu los op de vloer en zie je aan de hopen katoen op de buis rechts dat alles lekt. De  cotton gin werd uitgvonden door Eli Whitney in 1794 in Amerika en plukt de katoen pluizen van de pit.

De Spinzar fabriek is nog maar een schaduw van wat het eens was. Maar de machine werkplaats is er nog met alle metaal bewerkings machines. Ook de trotse beheerder van de werkplaats is er nog. Hij wilde graag op de foto en zette de grote boormachine aan (helaas geluid wordt niet op een foto mee genomen!).